Masz pytanie? Napisz do nas
 
Znalazłeś błąd na stronie?
  wpisz sumę 2 i 7
dziękujemy za pomoc
 
facebook
google+
kontakt
twitter
 ZGŁOŚ ZAGINIĘCIE
Depresja u psa
Jakie zachowania powinny zwrócić Twoją uwagę i kiedy skorzystać z pomocy behawiorysty?
Jesteś w:   Start   »
Artykuły   »
Depresja u psa

PIES Z ... DEPRESJĄ

 - 7 - CBDZOE

      Pies jest zwierzęciem bardzo empatycznym, zdolnym do przeżywania silnych emocji i wrażliwym. Kto ma psa ten wie, że miewa on swoje lepsze i gorsze dni i zupełnie podobnie jak człowiek potrafi się on smucić, cieszyć, bać i złościć. Podobnie też jak ludzie, może on reagować na niekorzystne zmiany pogody, wczuwać nasze nastroje i cierpieć z powodu braku zainteresowania. Nie powinno nas zatem dziwić, że przy tak szerokim wachlarzu emocji, czworonogi przeżywają swoje głębokie smutki i podobnie jak nam, dokuczają im choroby związane z zaburzeniami nastroju.
Coraz też śmielej i jednoznacznie, część z przejawianych przez czworonogi symptomów, określanych jest przez specjalistów jako – depresja!

DEPRESJA

…definiowana jest jako zaburzenie charakteryzujące się różnymi objawami, które występują przez okres co najmniej 2 tygodni w postaci: zmian nastroju polegających na pogrążeniu się w smutku, przygnębieniu, stanach lękowych, wygaszeniu zainteresowań, utraty zdolności do odczuwania przyjemności oraz zaburzenia psychoruchowego.

CZY DEPRESJA  „LUDZKA” JEST TAKA SAMA JAK „PSIA”?

Jak wynika z prowadzonych obserwacji oraz badań kynologicznych, chorobę tą diagnozuje się nie tylko u ludzi ale także u naszych czworonogów. Istnieje jednakże pewna różnica w jej etiologii; o ile w przypadku ludzi podłożem depresji mogą być przyczyny sytuacyjne (społeczne czy psychologiczne) bądź biochemiczne i genetyczne, w przypadku psów dwa ostatnie czynniki nie są brane pod uwagę. Za zasadniczy powód rozwoju depresji u psa uważa się niekorzystne czynniki środowiskowe, które negatywnie oddziałują na psychikę zwierzęcia, powodując obniżenie nastroju. W odróżnieniu też od ludzi, u czworonogów nie mają miejsca stany depresji przewlekłej.

PRZYCZYNY DEPRESJI U PSÓW

 - 8 - CBDZOE

Powody depresji mogą być różne i często występują one zbiorowo. Uważa się, że zasadniczymi przyczynami prowadzącymi do psiej depresji są czynniki oddziałujące na zwierzęta z zewnątrz, istotne zmiany w ich życiu, które prowadzą do zachwiania równowagi, homeostazy dającej poczucie spełnienia i zadowolenia.
Aby prawidłowo zrozumieć etiologię psich smutków, konieczne jest sięgniecie do genezy gatunku! Pamiętajmy, że pies jest udomowionym potomkiem wilka, który żył w stadzie tworząc liczne więzi społeczne konieczne do przetrwania. Udomowienie psa doprowadziło do zamiany relacji istniejących pomiędzy wilkami na więzi pomiędzy psem i człowiekiem. Zależności te są na tyle silne, iż towarzyszą im bardzo głębokie emocje a jakiekolwiek czynniki zakłócające kontakty pomiędzy zwierzęciem i jego panem stają się przyczyną chwiejności nastroju u wrażliwego czworonoga prowadząc do powstawania stanów depresyjnych.
Za najczęściej wyodrębniane przyczyny psiej depresji uważa się:

      1. Choroby somatyczne;

złe samopoczucie fizyczne w prosty sposób prowadzi do zaburzeń o podłożu psychicznym, dlatego też w przypadku wystąpienia objawów obniżenia nastroju warto zbadać psa w celu ich wykluczenia.

      2. Zmiany w życiu psa:

  • Zmiana miejsca zamieszkania
  • Pojawienie się nowego domownika- ludzkiego lub zwierzęcia, który jest odbierany jako intruz lub konkurent o względy Pana
  • Zmiana rytmu życia psa, wpływająca bezpośrednio na zmniejszenie ilości poświęcanej mu przez właściciela uwagi i czasu – także ta związana ze zmianami pór roku, kiedy to maleje drastycznie liczba i czas trwania spacerów!
  • Rozłąka z właścicielem
  • Strata – domownika lub innego zwierzęcia, do którego zwierzę było przywiązane.
     3. Przejawy przemocy i agresji w otoczeniu.

     4. Brak zajęcia, niedostateczna ilość ruchu, nuda.

     5. Długotrwałe niezaspokajanie potrzeb wynikających ze specyfiki rasy

  • Brak zabaw i wspólnego spędzania czasu z właścicielem, zainteresowania ze strony Pana itp
  • Tropienia, aktywności użytkowej, psich sportów - np. w przypadku ras użytkowych
  • Gryzienia (żucia)
  • Odpoczynku.
      6. Nieumiejętnego stosowania systemu kar i nagród; jeżeli pies nie rozumie zasadności stosowanych kar, żyje w stresie, traci chęć do podejmowania aktywności.

      7. Samotność, izolacja, poczucie bezużyteczności.

OBJAWY STANÓW DEPRESYJNYCH

Diagnostyka depresji u zwierząt jest procesem dużo bardziej skomplikowanym niż w przypadku ludzi. Ponieważ jedną z metod diagnostycznych depresji jest wywiad z pacjentem, co nie jest możliwe w przypadku czworonogów, pierwszym narzędziem badawczym jest baczna obserwacja zwierzęcia.
Podkreślić należy, że szereg symptomów może wskazywać zarówno na występowanie chorób o podłożu somatycznym jak i psychiatrycznym. Z uwagi na specyfikę diagnostyki tych drugich, zawsze należy zacząć rozpoznanie od wykonania psu podstawowych badań, celem wykluczenia nieprawidłowości zdrowotnych a w następnym kroku ukierunkować diagnostykę na obserwację pod kątem zaburzeń nastroju.
Naszą uwagę powinna zwrócić każda istotna zmiana w zachowaniu pupila, odstąpienie od rytualnych czy ulubionych zachowań jakie dotychczas podejmował a w szczególności takie symptomy, jak:
  1. Zaburzenia łaknienia; wyraźne zwiększenie lub zmniejszenie apetytu
  2. Apatia
  3. Niechęć do wychodzenia na spacer
  4. Zwiększona lub wyraźnie niższa aktywność ruchowa
  5. Zwiększona reaktywność, np. szczekliwość, reagowanie na ignorowane dotąd odgłosy
  6. Zaburzenia rytmu snu (nadmierna senność lub przeciwnie- bezsenność)
  7. Osowiałość, brak reakcji na bodźce, które  dotychczas powodowały wzmożoną reakcję
  8. Pojawienie się lękliwości, ataków paniki, agresji o podłożu lękowym, warczenia bez powodu

PROFILAKTYKA DEPRESJI U TWOJEGO CZWORONOGA

Jako, że zasadniczymi powodami zaburzeń emocjonalnych u psów są czynniki sytuacyjne a nie, jak ma to miejsce w przypadku ludzi- wynikające z zaburzeń procesów chemicznych zachodzących w organizmie, dysponujemy dużo większą możliwością zapobiegania u nich niepożądanym stanom niż w odniesieniu do ludzi. W myśl zasady - lepiej zapobiegać niż leczyć, nasze relacje z psem powinny być na tyle dobre  a ilość poświęcanego mu czasu na tyle duża, aby wszystkie potrzeby czworonoga były na bieżąco zaspokajane. Powinniśmy się zatem skoncentrować na:
  • zapewnieniu czworonogowi należytej dawki aktywności ruchowej,
  • zadbaniu o prawidłowe relacje z ludźmi – domownikami oraz obcymi
  • zapewnieniu kontaktów z innymi psami
  • unikaniu radykalnych zmian w życiu psa, które są konsekwencją zmian w naszym życiu; zwróćmy uwagę na to aby pies w jak najmniejszym stopniu odczuwał rewolucje, jakie zachodzą w naszym życiu, odwracajmy jego uwagę od stresujących sytuacji wzmożonymi zabawami ruchowymi, aktywnością itd.
  • doborze rasy stosownie do naszych predyspozycji, preferencji oraz przede wszystkim możliwości - nie tylko finansowych; przede wszystkim bierzmy pod uwagę wrodzone potrzeby i predyspozycje konkretnej rasy (nie kupujmy np., psa myśliwskiego jeśli sami prowadzimy leniwy tryb życia i dysponujemy niewielkim mieszkaniem w bloku, bez możliwości wybiegania psa).
 - 9 - CBDZOE

LECZENIE STANÓW DEPRESYJNYCH ORAZ OBNIŻENIA NASTROJU

Przed podjęciem decyzji odnośnie leczenia zawsze konieczna jest wnikliwa diagnoza i potwierdzenie dolegliwości przez specjalistów - zarówno w dziedzinie leczenia chorób ciała (lekarz weterynarii), jak i ducha (psi psycholog behawiorysta). Jeśli nie mamy wątpliwości odnośnie tego, czy mamy do czynienia z psią depresją, jak najszybciej powinniśmy podjąć "leczenie" a właściwie cykl działań ukierunkowanych na przywrócenie naszego pupila do równowagi.
Podobnie, jak w przypadku ludzi, leczenie psich zaburzeń nastroju powinno odbywać się na dwu płaszczyznach:
  1. farmakologicznej- podawanie psu leków oraz
  2. behawioralnej- zorganizowanie mu czasu. Podobnie, jak w przypadku zapobiegania zaburzeniom nastroju sprawdza się porzekadło, że zawsze zapobiegać niż leczyć, tak w przypadku konieczności terapii obniżenia nastroju doskonale sprawdzi się powiedzenie - „w zdrowym ciele, zdrowy duch”!
Działania jakie należy podjąć w celu zniwelowania niepożądanych przejawów zachowań u czworonoga:
  • zabierać psa na długie spacery
  • łamać rutynę, czyli wprowadzać zmiany w trasach wędrówek
  • nawiązywać kontakty z innymi psami oraz ludźmi
  • uatrakcyjniać zabawy stosując nagrody, gadżety, smakołyki
  • organizować aktywne metody spędzania czasu, np. psie sporty (agility itp.)
  • zachęcać psa do podejmowania aktywności, obligować do ruchu nawet, pomimo ewidentnego braku chęci do aktywności
  • zapewniać czworonogowi bezpieczeństwo, poświęcać mu swoją uwagę, często głaskać i pozwalać mu być blisko, czyli mówiąc ogólnie – rozpieszczać na ile to rozsądne
  • podczas naszej dłuższej nieobecności w domu warto zapewnić osobę, która będzie towarzyszyć naszemu pupilowi, wyjdzie z nim na spacer lub pobawi się
  • często skutecznym środkiem wspomagającym poprawę nastroju jest zamieszkanie w domu drugiego psa; pamiętajmy jednak, że sposób ten nie jest skuteczny w odniesieniu do wszystkich czworonogów i może się zdarzyć, że efekt będzie przeciwny od zamierzonego. Dotyczy to głównie psów ukierunkowanych na ludzi, których towarzystwo zaspokaja ich potrzeby społeczne a pojawienie się w domu innego psa może stanowić dla nich wręcz czynnik stresujący!
Tylko kompleksowe i szybko podjęte działania będą w stanie powstrzymać rozwój choroby; zaniedbanie ich może spowodować nieodwracalne zmiany w psychice psa. Jeśli zatem "brak humoru" u Twojego pupila przedłuża się i towarzyszą mu niepojące objawy wspomniane wyżej, nie zwlekaj z pomocą!!!
 
  Powrót do listy artykułów    Załóż konto w CBDZOE i zarejestruj swojego pupila  




przewiń w lewo
  • reklama
    reklama
    reklama
  • reklama
    reklama
    reklama
  • reklama
przewin w prawo
zwierzęta rejestracja baza danych CBDZOE

przewiń
do góry