Masz pytanie? Napisz do nas
 
Znalazłeś błąd na stronie?
  wpisz sumę 2 i 7
dziękujemy za pomoc
 
facebook
google+
kontakt
twitter
Choroby odzwierzęce
Centralna Baza Danych Zwierząt Oznakowanych Elektronicznie.
Jesteś w:   Start   »
Artykuły   »
Choroby odzwierzęce

„Prezent” od czworonoga, czyli co nam grozi ze strony naszych milusińskich?!


Choroby odzwierzęce, czyli antropozoonozy, są dość częstym problemem właścicieli zwierząt domowych na przestrzeni ostatnich lat, a w zakresie niektórych schorzeń obserwujemy wręcz tendencje zwyżkowe. Być może wzrost liczby odnotowanych zakażeń związany jest z trendem posiadania zwierzat domowych- w tym coraz częściej tych egzotycznych, a być może z doskonaleniem technik diagnostycznych umożliwiających wykrywanie coraz większej ich ilości. Bez względu na to, gdzie leży prawda warto jednak poznać kilka najczęstszych przypadłości odzwierzęcych aby potrafić skutecznie im zapobiegać.

W jaki sposób dochodzi do zarażenia?
W zależności od etiologii oraz czynnika wywołującego dane schorzenie, różne są drogi zakażeń. Zasadnicze z nich to:
  • Ugryzienie przez zarażone zwierzę
  • Podrapanie (pazury)
  • Kontakt z odchodami, zakażonymi wydzielinami, krwią
  • Droga pokarmowa- spożycie zakażonych lub zanieczyszczonych pokarmów, brak należytej higieny spożywania posiłków
  • Układ oddechowy- wdychanie kurzu zawierającego drobnoustroje chorobotwórcze
  • Bezpośredni kontakt, dotyk zarażonego zwierzęcia
  • Przenoszenie przez owady pasożytujące, np. pchły (dżuma, tyfus szczurzy, tasiemiec, tularemia),
Jakie choroby zagrażają nam najczęściej?
Schorzenia pochodzenia zwierzęcego jakimi zarażamy się od zwierząt domowych można podzielić w zależności od wywołujących je czynników na:
  1. Zakaźne, infekcyjne wywoływane przez drobnoustroje
a) Wirusowe:
Do zakażeń tego typu nie dochodzi często z uwagi na odmienność genetyczną naszych gatunków. DNA wirusów poszczególnych gatunków jest odmienne toteż większe prawdopodobieństwo wystąpi w przypadku zarażenia się człowieka od szympansa, który jest do nas bardziej zbliżony genetycznie. Istnieją jednak choroby wirusowe, które są dla człowieka niebezpieczne, jak np. wścieklizna.
Wścieklizna;
Bez wątpienia jest ona najtragiczniejszą w skutkach chorobą, która w przypadku wystąpienia objawów kończy się śmiercią- najczęściej w okresie tygodnia. Do zakażenia dochodzi w trakcie ukąszenia przez zarażone zwierzę, kontakt z zarażoną śliną uszkodzonej skóry i sporadycznie drogą oddechową (wdychanie zakażonego powietrza w jaskiniach) oraz kontakt z moczem, odchodami i wydzielinami zarażonego zwierzęcia. Nie istnieje lek przeciwko tej chorobie, toteż jedynymi skutecznymi działaniami zapobiegającymi jej rozwojowi są szczepionki podawane w przypadku ryzyka zarażenia oraz opcjonalnie immunoglobuliny.  Szczepionkę trzeba podać, zanim wystąpią objawy zakażenia; podaje się ją wg następującego schematu:
  • I dawka – w jak najkrótszym czasie od kontaktu ze zwierzęciem,
  • II dawka - 3 dni po dawce początkowej,
  • III dawka - 1 tydzień od pierwszego szczepienia,
  • IV dawka - 2 tygodnie od pierwszej dawki,
  • V dawka - po miesiącu od pierwszej dawki,
  • VI dawka - po 3 miesiącach od pierwszego szczepienia (tylko wtedy, jeśli zaistniało poważne zagrożenie wścieklizną).
Ponieważ wirus wścieklizny pojawia się w ślinie zwierzęcia w ostatniej fazie choroby (zwierzę nie przeżyje dłużej niż 12 dni), w diagnostyce wykorzystuje się metodę obserwacji zwierzęcia, gdyż wiadomym jest, że jeśli przeżyje wskazany czas nie mógł nikogo zarazić poprzez ukąszenie. Objawy zachorowania na wściekliznę u człowieka to:
  • mrowienie miejsca ukąszenia
  • gorączka
  • ból potylicy
  • zmęczenie
  • halucynacje i torsje
  • światłowstręt
  • wodowstręt
  • drgawki, niedowłady i paraliż
b) Bakteryjne:
Leptospiroza; 
Wywołana jest przez krętki Leptospira, które są wydalane z moczem zarażonych zwierząt, w tym psa. Środowiskiem, w jakim bytują bakterie jest zazwyczaj woda i błoto. Wnikają do organizmu poprzez uszkodzone powłoki skórne powodując objawy chorobowe:
  • wysoka gorączka
  • dreszcze
  • bóle głowy, mięśni i stawów
  • przekrwienie spojówek i błony śluzowej gardła
  • opryszczka wargowa
  • rumień skóry
  • różnopostaciowa wysypka
    Nieprawidłowo leczona może doprowadzić do uszkodzenia nerek oraz zgonu. Kuracja wymaga bezwzględnie hospitalizacji.
Papuzica i ornitoza;
Zarażenie następuje poprzez wdychanie powietrza zanieczyszczonego odchodami, kontakt z odchodami i wydzielinami oraz piórami zakażonych ptaków. Podstawowymi objawami są schorzenia dróg oddechowych wraz z objawami towarzyszącymi, jak: wysoka gorączka, kaszel.

c) Grzybicze:
Niestety, grzybice występujące u naszych podopiecznych mogą być zaraźliwe dla ludzi. Najczęstszymi objawami, które powinny nas skłonić do wizyty u dermatologa są:
  • zaczerwienienia skóry,
  • drobne wypryski,
  • krostki i liszaje
  • łuszczeniem się naskórka itp.
2. Choroby pasożytnicze, wywoływane zarówno przez pasożyty zewnętrzne, jak i wewnętrzne
 
a) Pierwotniaki:
Toksoplazmoza;
Chorobę wywołuje pierwotniak – Toxoplasma gondii, którego nosicielem są koty. Choroba ta jest szczególnie niebezpieczna dla płodów; może powodować poważne wady wrodzone oraz poronienia. Zarażenie może nastąpić poprzez spożycie zakażonego mięsa lub drogą oddechową, poprzez wdychanie zarażonego pierwotniakiem powietrza. Powietrze może ulec skażeniu w efekcie obecności zarażonych odchodów, do którego dochodzi najczęściej w miejschach gdzie bytują koty będące nosicielem toksoplazmy (np. piwnice). Podstawowe objawy to:
  • Drgawki
  • Infekcje układu nerwowego, np. zapalenie mózgu
Gardioza;
Wywołana jest pierwotniakiem Giardia lamblia i zaliczana jest obecnie do najczęściej spotykanych pasożytów pierwotniakowych. Szacuje się, że się lambliozą tą zaraża się nawet do 50% dzieci
Nosicielami są przeważnie szczenięta, ale do zakażenia może dojść także poprzez spożycie spożycia zanieczyszczonej żywności lub wody. Cysty pierwotniaka znajdują się w kale; sam pasożyt bytuje zazwyczaj w dwunastnicy, na kosmkach jelitowych, w pęcherzyku żółciowym oraz w drogach żółciowych. W zależności od intensywności namnożenia, gardioza daje różne objawy; do najczęstszych należą:
  • napadowe bóle brzucha, trudne do zlokalizowania,
  • zaburzenia trawienia,
  • predyspozycje do biegunek na przemian z zaparciami,
  • okresowo obfite i mocno cuchnące stolce,
  • niedokrwistość niedobarwliwa spowodowana niedoborem żelaza,
  • okresowo pojawiające się gorączki ze spadkami ciśnienia tętniczego
  • uporczywy trądzik oraz wysypka alergiczna
  • wychudzenie,
  • niedorozwój fizyczny mogący być efektem niedoborów.
b) Stawonogi:
Świerzbowiec;
pasożytujący na skórze zwierzęcia jest dość trudnym do wyleczenia pajęczakiem, którym można zarazić się podczas bezpośredniego kontaktu z zarażonym pupilem. Choroba ta objawia się wzmożonym świądem i podrażnieniami skóry. Wymaga leczenia dermatologicznego oraz ścisłego przestrzegania zasad higieny z uwagi na możliwość zarażania.
Nużeniec;
choć uznaje się, że do zakażeń tym roztoczem dochodzi bardzo rzadko, niemniej osoby o obniżonej odporności oraz dzieci powinny zachować szczególną ostrożność w kontaktach z zarażonym zwierzęciem.
c) Płazińce, obleńce
Bąblowica;
wywoływana jest przez tasiemca, którym może być zarażony nasz pies. Człowiek jest żywicielem pośrednim tego pasożyta. Z jajeczek, które dostają się do naszego organizmu drogą pokarmową, wykluwają się larwy, które poprzez ścianki jelita przenikając do układu krwionośnego i limfatycznego a następnie osadzają w naszych narządach, gdzie rosną. Towarzyszące rozwojowi choroby objawy są niejednolite i zależne od tego, w jakim narządzie umiejscowiła się larwa. W przypadku lokalizacji w wątrobie będą to, np.: niewydolności wątroby, nadciśnienie wrotne, zapalenia dróg żółciowych, żółtaczka mechaniczna. Jeśli larwy rozwijają się w płucach może dochodzić do stanów zapalnych w dolnych drogach oddechowych, powodować duszność oraz kaszel u chorego. W przypadku natomiast umiejscowienia tasiemca w mózgu - chory może mieć kłopoty z widzeniem oraz zaburzenia świadomości i stany padaczkowe.

Toksokaroza;
Jest to choroba występująca najczęściej wśród dzieci bawiących się w piaskownicach. Przyczyną zakażenia są nicienie jelitowe - glista psia (Toxocara canis) lub glista kocia (Toxocara cati), których jaja obecne są w piasku oraz na nieumytych warzywach rosnących w zanieczyszczonej ziemi. Trafiają one do organizmu drogą pokarmową a następnie larwy osadzają się w narządach wewnętrznych, np.: wątrobie, płucach, mózgu, oczach i sercu Objawy są niewyraźne, często niezauważalne; najczęstsze to: podwyższona temperatura, kaszel, osłabienie. Leczenie polega na podawaniu leków przeciwpasożytniczych.

Jak ustrzec się zarażenia?
Pomimo zaawansowanych technik medycznych oraz farmakologicznych leczenie wielu schorzeń odzwierzęcych jest skomplikowane i zróżnicowane jeśli chodzi o skuteczność. Niektóre zaś spośród zoonoz nadal pozostają nieuleczalne a także śmiertelne!
Choć lista schorzeń, którymi możemy zostać obdarowani przez naszych podopiecznych jest dość długa, nie oznacza to wcale, że musimy paść ich ofiarą lub też zupełnie rezygnować z towarzystwa braci mniejszych. Pamiętajmy, że obecność czworonogów w naszych domach niesie ze sobą zdecydowanie więcej pozytywów niż zagrożeń, które to przy odrobinie rozwagi oraz dyscypliny można wyeliminować niemal całkowicie a z bakteriami oraz innymi czynnikami chorobotwórczymi stykamy się niemal każdego dnia, choćby w sklepie, czy na przedmiotach codziennego użytku (banknoty, klawiatura, środki komunikacji itd.). Do problemu należy zatem podjeść z rozwagą, bez  paranoi ale też i ze świadomością potencjalnych zagrożeń.
Prewencja zoonoz opiera się głównie na unikaniu źródła zakażenia, zatem podstawową kwestią będzie stosowanie się do kilku wytycznych, jak np.:
  1. Przestrzeganie podstawowych zasad higieny, a więc:
  • Mycie rąk po zabawie ze zwierzętami oraz kontakcie z ich odchodami
  • Dbanie o czystość przedmiotów używanych przez zwierzęta (legowisk, misek, kuwet itp.)
  • Unikanie lizania twarzy oraz kontaktu z żywnością
  1. Unikanie kontaktu z nieznanymi zwierzętami, zwłaszcza takimi, które wykazują objawy chorobowe oraz nieprawidłowe zachowania
  2. Niedopuszczanie do kontaktu czworonoga z odchodami, padliną itp.
  3. Systematyczne przeprowadzanie zabiegów profilaktycznych: szczepień i odrobaczania zwierząt domowych a w razie niepokojących objawów konsultacje weterynaryjne
  4. Niespożywanie, wody z nieznanych źródeł (kałuże, rzeki itp.)
Natychmiastowe zgłoszenie lekarzowi jakichkolwiek przypadków ukąszeń i podjęcie zaleconego leczenia.

« Powrót do listy artykułów

przewiń w lewo
  • reklama
    reklama
    reklama
  • reklama
    reklama
    reklama
przewin w prawo
zwierzęta rejestracja baza danych CBDZOE

przewiń
do góry